Od dzieciaka biegłam po szkole na zajęcia z plastyki do pobliskiego domu osiedlowego, dużo rysowałam z mamą,
a najlepsze pomysły zawsze przychodziły znienacka. Jako dziecko i sędzia w Odysei Umysłu, przekonana, że jeżeli nie ma rozwiązania to nie ma problemu, wyobraźnia nie miała dla mnie granic. Zawsze mówię co myślę i nie oglądam się na innych. 

Nie przepadam za wysiłkiem fizycznym, za to zdecydowanie wolę wyżyć się artystycznie. Działam w Gdańsku, w domowej pracowni florystyczno-kaligraficznej.

To tutaj łącze tworzenie kwiatowych kompozycji z ręcznym pisaniem. Na pomysł na siebie wpadłam na macierzyńskim, wolna od korpo miałam czas przemyśleć co sprawia mi radość.